Workshops

Geloofsvrijheid en onderwijs

Dat de overheid en onderwijs samen gaan stamt al uit de tijd van Karel de Grote. Welke ontwikkelingen hebben er allemaal gespeeld?
Kunnen we daar onze lessen uit trekken?
De regels veranderen in Nederland. Zaken die we heel gewoon vonden worden bijzonder omdat de overheid hier anders over is gaan denken.
Is er echt geloofsvrijheid mogelijk?
Hoe om gaan met de wind die er waait in onderwijsland?
Lesgeven; dat moet echt je ding zijn. Daar ga je voor en staat ervoor.
Maar door de veranderende regels:
Kan je je eigen identiteit nog kwijt tijdens het lesgeven?
Welke antwoorden ga je geven met de Bijbel in de hand?
In de kerk hebben we de taak om Gods Woord door te geven aan het volgende geslacht. We zijn immers duur  gekocht door onze HEILAND.

Als het op de scholen niet meer kan moet er extra werk worden verzet in de gezinnen en daarbij in de kerk. Op welke manieren zouden we dat kunnen doen? Kan je dan als moeder nog buiten de deur werken?

“Woke of waakzaam”

Deze workshop zet ons aan het nadenken over de tijdsgeest die via social en traditionele media over ons waait. Een tijdsgeest die via overheden en via globale instituties wordt aangewakkerd en over heel de wereld wordt uitgevent. Hoe krijgen we hiermee als christen te maken en hoe zit het met onze grondrechten als burgers van Nederland? Krijgen we (nog) de ruimte en bescherming om ons geloof in praktijk te brengen? Mogen we medeburgers, overheden en instanties confronteren met het Woord van God? Gaan we mee met “woke” of zien we het gevaar en zijn we waakzaam? En misschien wel strijdbaar….

Geloofsvrijheid op de werkvloer

Wanneer je met anderen aan het werk bent, kan je geloofsvrijheid beperkt worden. Je kunt onder druk gezet worden door je werkgever, collega’s, medevrijwilligers of klanten om tegen Gods wil in te gaan, op welke manier dan ook. Het is niets nieuws; denk aan Daniël en zijn vrienden onder Nebukadnezar. Voorbeelden van tegenwoordig zijn het moeten meewerken aan onethische zaken of zelfs misdrijven, verplichting tot zondagswerk en tolerantie van vloeken. Ook als het jezelf niet overkomt, wordt misschien je collega verkeerd behandeld of wordt een onvrije sfeer gecreëerd die steeds minder ruimte voor christenen overlaat. Met alle vrijheid die we in Nederland hebben en waarvoor we God dankbaar mogen zijn, kun
De workshop over geloofsvrijheid op de werkvloer richt zich met behulp van voorbeelden op de volgende vragen:

  • Hoe is het met geloofsvrijheid gesteld?
  • Hoe je de vrijheid die je hebt gebruiken en vergroten?
  • Waar is geloofsvrijheid goed voor?

De workshop is bedoeld voor iedereen die geloofsvrijheid in het werk belangrijk vindt, of het nu betaald werk is of vrijwilligerswerk.
Na een introductie van het thema en bespreking van situaties, waarin de geloofsvrijheid beperkt wordt, behandelen we in kleine groepen een aantal vragen over geloofsvrijheid, inperkingen van deze vrijheid en de beste manieren om ermee om te gaan. Tenslotte sluiten we gezamenlijk af met praktische en geestelijke adviezen. Het doel is dat we na de workshops zicht hebben op manieren om vrijmoedig en aanstekelijk christen te zijn op de werkvloer, onze broeders en zusters in het geloof concreet te helpen en juist ook in het werk profeten, koningen en priesters te zijn, tot eer van onze Here Jezus Christus!

“Zorg onder druk”

  1. Heeft u wel eens nagedacht over de term ‘voltooid leven’? Wat voor beeld krijgt u hierbij? Misschien denkt u dan gelijk aan D66, die de ‘voltooid leven-wet’ er in de Tweede Kamer door wil krijgen. D66 wil dat ouderen ouder dan 75 jaar met een ‘voltooid leven’ zelf kunnen beslissen over hun levenseinde.
    Probeer eens voor jezelf eens onder woorden te brengen wat ‘voltooid leven’ is. Wat steekt er precies achter?
    Kun je ook als christen spreken van een ‘voltooid leven’? Christenen verlangen toch ook wel om te sterven? Gehandicapt of ernstig aangetast door een lichamelijke of een geestelijke ziekte? Hoe vaak komt dat niet voor? Dat is toch niet alleen maar iets voor niet-christenen?
  1. In de gezondheidszorg heeft zich een nieuwe vanzelfsprekendheid (de mainstream) ontwikkeld, namelijk dat je je eigen levenseinde regelt. De vanzelfsprekendheid dat je ook hierin de tijd van God afwacht, is voorbij. Als het niet meer gaat, ga je met je arts gaat spreken over je levenseinde. Of de arts komt wel naar jou toe met de vraag of je nagedacht hebt over je levenseinde, hoe je het wilt.
    Hoe je aan je einde wilt komen lijkt iets van de méns te zijn te zijn geworden. in alle varianten die je daarbij kunt bedenken. Comfortabel is in dit verband een vaak gebezigd woord. Wil je euthanasie, palliatieve sedatie, of kies je ervoor om te stoppen met eten en drinken (versterven).
  1. Het is goed dat er over het sterven wordt gesproken, met je arts, maar vooral ook met je naasten. Dat er aandacht is voor het sterfbed en de betekenis ervan. Dat er ruimte en tijd is en genomen wordt in een gehaaste samenleving voor gesprekken. Dat je je niet onder druk laat zetten door de vanzelfsprekendheid dat je zelf je einde moet regelen. Toch worden veel gesprekken aan en bij het sterfbed hierdoor beheerst. Vaak ook bij familieleden onderling. Vanuit welke vanzelfsprekendheid laat jíj je leiden? Wat is jouw inbreng vanuit een leven in en met Christus? En hoe ga je om met familieleden die vanuit een andere invalshoek, misschien wel vanuit het D66 gedachtegoed, redeneren? Daarover gaat het in onze workshop.